PAYLAŞ
Sadece İndirimli Ürünler
Yayınevleri
Yazarlar
Sepetiniz Güncelleniyor...
VİDEO REKLAM
Şengal
Stok Durumu: 50
Ürün Fiyatı: 20.00
Pêşgotin
Şengal birîneke, şûna devê hezar û çarsed şûrî ye.Şengal birîneke,
bi heftê û çar kêlan hatîye dirûtin û hîn jan dide. Şengal, jana miletekî
hejar û stûxar e ku ji raserî dîrokê de were bûye girekoreke mezin û heya
roja îro bêçare maye. Şengal, ne tenê bîrîna Êzdiyên çîya yê şengalê ye, ew
nimûneyeke ji serborîya hemû kurdan e. Li ser axa Şengalê, gelek şaristanî
rûbirûyî hev bûn, hin bi serketin û hin jî hilweşîyan, hin hatin û hin
çûn. Lê, him çîya yê şengalê û him jî Êzdî wekî xwe man.
Di dîroka kurdên Êzdî de û bi taybet jî, li devera şengalê, bi sedan
çîrok û bûyerên bi jan hene. Hemû ol û hêzên ku di ser çîyayê şengalê
re borîn, wekî hatin, weha çûn. Wan bi tevî hemû hovîtîya xwe nekarîn
tiştekî ji vê ola Êzdiyan, ola kurdan e kevnar biguhêrin. Şengal, di hemû
çerxên dîrokê de, sembol û nîşaneke xweragirîyê bû û weha jî ma. Bêguman,
her çende ku birîna şengalê, birîna kurdên Êzdî û hemû kurdan e,
evqas jî, rûreşîya hemû mirovahîyê ye.
Di sedsala bîst û yekan de û li ber çavên hemû cîhanê miletek, dîrokek,
çand û olek dihate talan kirin, bi destê hovên misilman û tevahî
gelên cîhanê nekarîn rêgirê lêbikin. Lewma jî, birîna şengalê yek ji mezintirîn
birîn ên mirovahîyê tê jimartin di serdema nû de.
Şengal, ne tenê meydan cirîda du hêzan bû, di şengalê de du dîrokan,
du çandan, du gelan, du şaristanîyan şerê hev dikirin. Şengal, qalanê
parastina şaristanîyeke dêrîn e. Şengal serhevda serê mirovahîyê ye.
Romannivîsê kurd Luqman Silêman, di romana xwe ye duyemîn de, ya
bi navê Şengalê, ew tenê devê kêla birîna fermana heftê û çaran vedike,
ya ku bi navê birîna fermana DAÎŞ tê naskirin û çend çîrokên ku li devera
şengalê qewimîne vedibêje. Ew bi zimanekî pak û zela, dûr ji xeyalên
xav, wekî ku bûyer qewimîne, te li nava miletê şengalê digerîne. Ew gelek
quncikên ku di fermana şengalê de tarî mabûn, di rêya vê romanê re
ronî dike. Ne dûr e ku hinek bûyerên vê romanê te bihîstibin, an ji; ji
devê hinek kesan guhdar kiribe, lê şêwe û zimanê ku nivîskar Luqman
Silêman, wan çîrokan dihûne, qet newekî tiştên me bihîstî ye. Ew di rêka
van rûpelan re birîna şengalê dike wêneyeke zindî û yek li pê yekê rênîşanî
te dike.
Di nav birîna sengalê de, gelek êş û janên giran hene ku mirov qet
bawer nake ew rast bin; ango ew bûyer ji hiş û mêjîyê mirovan mezintir
in. Ne tenê bi êş û jana xwe mezintir in, her weha bi hovitîya xwe jî, mezintir
in. Bûyer ên ku li şengalê qewimîn û bi taybet yên ku di nava vê
romanê de hatine nivîsndin, dibe ku cara pêşîn, li seranserî cîhanê tenê
li vê deverê rûdabin.
Nivîskar Luqman Silêman, di ristina babetên vê romanê de şêweyekî
weha bikaranîye bêyî ku mirov hajixwe hebe, mirov dide ser şopa
bûyeran ta ku dighêje dumahîka romanê. Lihevanîna ristan, hûnandina
hevokan û xweşnivîsa zimanê nivîsakar di rêzkirina babetan de,
mereqeke weha dide mirov ku te neçar dike jibo tu xwe bighînî naveroka
romanê. Jixwe, her romanek li ser çend stûnên stûr disekine, lê romana
şengalê wekî konê Derwêşê Evdî, li ser gelek stûnan mezin û bilind rabûye
jor. Her dîregekî di binê vî konî de, bi serê xwe mijara romaneke mezin
e. Lewma jî, mirov di nava vê romanê de gelek mijarên ku raste –rast
têkîlîya xwe bi ol, xweza, jîyan, dîrok û çanda vê herêmê ve hene, dibîne.
Hûn e di vê romanê de çi bibîn in û çi nebîn in!... Jixwe di rûpela pêşîn
ya vê romanê de dîyar e ku şenagal qurbana dilpakîya kurdên Êzdî û
bêbextîya dostên xayîn e. Kurdên Êzdî jî, wekî hemû kurdan, hertim ji
alîyê dostên bêbext ve hatine xapandine û ferman li ser fermanê bi serserê
wan de hatine. Bêguman hema-hema hemû talan û fermanê ku bi
serê kurdên Êzdî de hatine, her çende ku nijad û armanc neyek be jî, lê
tevahî bi destê misilmanan bûne.
Di nava rûpelên vê romanê de, yek ji babetên herî girîng ku şiroveyek
deronî, siyasî û dîrokî bi zimanekî wêjeyî jêre hatî kirin ev e. Di xwendina
vê romanê de û li ser zar û zimanê emîr û walîyên DAÎŞ î, nivîskarê
me gelek ayet û fetweyên ku heya niha di nava miletên misilman de cihê
gumanê bûn aşkere dike. Jixwe hovitîya ku DAÎŞ li ser kurdên Êzdî kirî
pişta xwe dida van ayet û fetweyan û ew tevde di nava pirtûka Quranê
de nivîsandî ne. Ji ber vê yekê jî, dema ku wan ev talan û ferman bi serêserê
kurdên Êzdî de, bi rengekî hovane dikir, ew piştrast bûn ku gotin ên
xweda û sineta pêxember pêktînin. Di nava vê romanê de, babeteke herî
girîng jî, mijara bêçaretîya kurdan e li hemberî mirinê ye. Mirin!.. Erê
mirin.. Êzdî bi gelek şêweyan mirin.
Dibe ku hinek ji we bibêjin: mirin, mirin e!..mirin hemû wekî hev e.
Lê belê mirina kurdên Êzdî bi destê hovên misilman yên dirinde naşibihe
ti mirin ên din. Wan hemû rengên mirinê li ser-serê vî miletê bextereş
cêribandin. Mirina ku li ser axa şengalê qewimî mirineke bi ecêb û sosret
e. Mirina ku bavê dixwest berî kurê xwe bimre, dê dixwest berî keça xwe
bimre. Mirina ku wekî baraneke reş bi ser- serê wan de dibarî û her kesî
dixwest kêlîyekê berî ya din dilopekê jê vexwe û zû bimre. Li ser axa
şengalê her tişt miribû, tenê mirin nemiribû, her kes di nava mirinê de li
mirinê digerîya, ew jî ji ber wan direvîya. Erê ..li welatê me zindî ji mirinê
jî, mirinê parsê dikin..ango parsa mirinê dikin!.. Nivîskarê me Luqman
Silêman, bi vê berhema xwe ye nû, ne tenê stûnekê dide bin konê wêjeya
kurdî û wî konî hildide jor, ew hîn bêhtir dixweze vê fermana heftê û çaran
ya ku bi navê fermana DAÎŞ tê naskirin û li devera şengalê rûdabû,
tomar bike û wekî diyarîyekê ji nivşên paşerojê re hilgire.
Heya niha hemû ferman û talanên ku bi serê kurdan de hatine
bigiştî û li ser kurdên Êzdî jî bitaybetî pir kêm ji wan hatine nivîsandin
û tomarkirine. Lewma jî, girîngîya vê berhemê ji berhemeke wêjeyî
bêhtir roleke xwe ye dirokî heye. Ev berhem hema –hema hemû taybetmendîyên
ku di nava civaka kurdên Êzdî de hene, ji alîyê civakî, çandî,
evînî, dîrokî û olî ve, bi rengekî pir zelal aşkere dike. Her weha ev berhem,
hemû taybetmendîyên hêza DAÎŞ e hov ku pişta xwe didane ola Îslamê
û nijada Ereban e dagirker li ser axa kurdistanê bi şêweyekî dirokî û zanistî
li ser zar û zimanê walî û emîrên wan e ku bi kiryarên kuştin û talana
Êzdiyan radibûn, hemûyan vedibêje. Romana şengalê wekî berhema
Hezar Şev û Şevekê, hûn hîn ji çîrokekê derneketine, hûn e têkevin nava
çîrokeke din. Mjar wekî tevnekî li hev hatine hûnandin. Lê, çi mixabî ku
di hemû çîrokan de, êş, jan û birîn hene, ev jî rastîyke xemgîn ya civaka
me ye.
Her çi qas e ku hevî û azadi armanca wî miletê Êzdî bû ku mîna
girtîyekî di zêndanê de be, her li rê û rêçikên serbestîyê digerîya, bêguman
qalanê xwe jî, jan û birîn bûn. Ev roman şengalê şahidê cengeke
giran, lewma jî hêjayî xwendinê ye. Şengal xûnîya şaristanîyeke hov e !...
Dilnas Berazî
10. 11. 2017
 
Luqman Silêman kî ye?
Luqman Silêman, di sala 1962yan de li gundê Hemzebê hatiye dinyayê. Di sala 1982yan de diçe Helebê û li wir tîpên Kurdî nas dike. Ji wir hêdî hêdî xwe bi xwe fêrî zimanê Kurdî dibe. Di salên 90î de dest bi danheva çîrok û çîvanokê Kurdî dike. Di sala 2000î de dest bi nivîsa li ser gundê Kurdan dike û demê pirojeyeke wî hebû ku ew li ser gundan ji hemî hêlê ve binivîse. Dema ew dixwest li ser gundan binvîse, mebesta wî ew bûye ku ew şêniyên gund û derdorên gund, ji çeman, ji kaniyan, ji giran, ji gundên li dora wî gundî, jimara xwendevanên wî gundî binivîse. Lê ew bi wî re naçe serî... Û şûn de berê xwe dide çîroka Kurdî û romana Kurdî... Heta niha berhemên wî yên ku amade kirine hene; romaneke bi navê “Qedera Reş”, 2 pirtûkên folklorî, 2 dosyeyên çîrokan, xebata bi navê “Rojên Şoreşê” û “Siyabend li cem Kurdan û li cem Ermeniyan”. Ev berhem nehatine çapkirin. Di sala 2016an de romana wî ya bi navê “Kuştara Wenda” çap bû, berhema ber destê we, romana wî ya duyemîn e ku çap dibe.
BERHEMDARÎ
* Kuştara Wenda [Roman], 2016
* Şengal, Birîna Nêmgirtî [Roman], Weşanên J&J, 2018 - Amed
Copyright © 2016-2017 Ajans J&J. Tüm Hakları Saklıdır. Pelin v1.3 & Cihansoft